NETFLIX — SERIAL ORYGINALNY
Cześć. Jest coś do jedzenia?
Cokolwiek. Nie jadłem jeszcze kolacji.
- Ty już jadłaś? - Kári?
Tak.
Widziałam wideo.
Jakie wideo?
Wiesz, że możesz ze mną porozmawiać.
Po prostu nie wiem, o czym mówisz.
- Nie kłam. - Jezu!
- Mówię do ciebie. - Nie wiem, o co ci chodzi.
Chcę wiedzieć wszystko o tym filmie.
- Nic o nim nie wiem. - I nigdy nie poszedłeś na imprezę.
Powiedz mi prawdę!
Okej, byłem na imprezie.
Ale wyszedłem, zanim to się stało, przysięgam.
- Powiedz, co jej zrobiliście. - Mamo...
Powiedz, co zrobiliście Telmie. Musisz powiedzieć prawdę.
- Możesz... - Mamo!
CHŁOPCY Z VALHALLI BYLI PIĘTNOWANI
Erlingurze, chodź tu na chwilę.
- Tak? - Mam odcisk palca ze zdjęcia Þóra.
Znakomicie. Już idę.
- Arnar? - Nie teraz, idę do Hugrún.
Chodź na chwilę.
To nie jest Þór?
Wygląda jak on.
Kto tam z nim jest? Możesz powiększyć?
Chwilę. Znajdę inną kamerę.
- Mogę zobaczyć? - Tak.
Właśnie sprawdzam odciski w bazie danych.
Mamy w aktach odciski Steinþóra Jónssona?
- Jeśli był w więzieniu. - Porównaj je.
- Nie powinnam skończyć...? - Zrób to teraz.
DOPASOWANE
Mamy go!
- Mamy broń! - Policja, ręce do góry!
- Padnij! - Na ziemię. Twarzą w dół!
Steinþór Jónsson, 40 lat, niezwykle niebezpieczny. Prawdopodobnie uzbrojony,
a także nieprzewidywalny.
Dowody wskazują, że to on jest zabójcą.
Pokaż ręce! Ręce do góry!
- Policja! Mamy broń! - Padnij!
Połóż się twarzą do ziemi!
O ile wiemy, od paru tygodni mieszka w zakładzie półotwartym.
- Policja! - Czysto!
Na ziemię!
- Ręce do góry! - Ręce do góry!
Twarzą do ziemi!
- Idziemy. - Policja! Mamy broń!
Jesteśmy uzbrojeni!
Nie ma żadnej własności.
Ma puste konto bankowe z pustą historią transakcji.
Ale sprawdzamy monitoring na lotnisku Keflavík
i zakładamy, że nie opuścił kraju.
Steinþór wysłał ofiarom listy ze zdjęciem zrobionym w Valhalli.
Znaleźliśmy jego odciski palców na odbitkach.
Widać go też na monitoringu z poczty, jak wysyła listy.
Z tyłu każdej odbitki napisano ręcznie numery „28:13”.
Sądzimy, że to numer wersu z Biblii.
Rozmawialiśmy z jego matką, krewnymi
i znanymi wspólnikami, ale nikt nie wie, gdzie jest.
Musimy go znaleźć jak najszybciej.
Ścigamy się z czasem, więc myślcie szybko.
Świetnie. Dziękuję.
Do roboty.
Gdzie byłaś?
Miałam prywatną sprawę do załatwienia.
Muszę wiedzieć, czy mogę na ciebie liczyć.
- Tak. - Mogę na ciebie liczyć?
Oczywiście, że tak.
Dobrze.
Przepraszam, to zły moment?
Dzień dobry.
Możemy porozmawiać?
Co? Tak, oczywiście. Chodźmy tam.
Chciałam przeprosić za swoje zachowanie podczas
ostatniego spotkania.
Nie. Miała pani prawo tak mówić.
Nigdy bym nie pomyślał, że takie rzeczy
działy się w Valhalli.
- Ale się działy. - Tak, wiem.
A teraz moje nazwisko widnieje na raporcie, który oczyszcza winowajców.
Tak.
Nie chciałbym być znany jako ktoś taki.
Jeśli mogę jakoś pomóc w śledztwie,
proszę się kontaktować. Powinienem być dostępny pod tym numerem.
Dziękuję.
Nie chcę zakończyć kariery tuszowaniem zbrodni.
Wiem, że to nie naprawi tego, co tam się działo,
ani mojego zaniedbania...
ale przyjmuję pełną odpowiedzialność.
Lepiej już pójdę na spotkanie z Helgą.
Arnar?
Właśnie... dowiedziałem się o twoim ojcu.
Nawet o tym nie wspomniałeś?
Moje...
Moje kondolencje.
No tak.
Wydaje mi się,
że pogrzeb odbędzie się dzisiaj o czwartej.
Arnarze, przyjacielu.
Jeśli czegoś ci trzeba, możesz na mnie liczyć.
Arnar.
Przyjdź do laboratorium.
Dziękuję.
Poskładaliśmy rozbite światło znalezione koło Valhalli.
Według laboratorium w Oslo to lampa z toyoty yaris z lat 2005-2009.
W zeszłym roku w Islandii sprzedano ich pięćset.
Pięćset?
Na to wygląda.
Ogólnie jest ich ponad dwa tysiące. W stolicy od 1500 do 1700.
Ale nie wszystkie stały przy porcie, gdy zabito Þóra.
- Sprawdźcie monitoring z portu. - Tak.
Szukajcie toyoty yaris z lat 2005-2009 w nagraniach z portu
z dnia zabójstwa Þóra.
Steinþór nie ma zarejestrowanej toyoty yaris.
Mógł ją wypożyczyć albo ukraść.
- Nie zgłaszano żadnej... - Po prostu ją znajdźcie. Okej?
Skończyliśmy?
Tak.
Cześć. Arnarze, możemy porozmawiać?
Czego chcesz?
Ja... Chcę, byś przyszedł i pożegnał się z tatą.
Jesteśmy rodziną i powinniśmy być razem.
Nie.
To moja odpowiedź.
Za nic tam nie przyjdę.
Arnarze, wiesz, że popełniasz błąd.
Błąd?
Zawsze będziesz żałował, jeśli nie przyjdziesz.
Wiesz, Eyjo...
Czemu miałbym chcieć tam być?
Zrobisz to dla mnie?
SPRAWA: TOMAS KRISTJANSSON PORÓWNANIE DNA
Arnar.
Ząb pasuje do szkieletu.
Dísa?
Zadzwonisz do rodziców Tómasa i poprosisz, by tu przyjechali?
Już dzwonię.
„Według naszych źródeł policja poszukuje Steinþóra Jónssona,
podejrzanego o zamordowanie byłych pracowników Valhalli”.
- No nie. Kiedy to opublikowali? - Przed chwilą.
- Skąd to wiedzą? - Ktoś zadzwonił do Andrésa.
Głupi drań.
Jak Steinþór to zobaczy, zacznie się ukrywać.
Co się stało z naprawą stosunków z mediami?
Nic nam nie daliście, do cholery.
Wiemy o Andrésie. Te bzdury mogą nam zniszczyć całe śledztwo.
To jest najgorsze: „Steinþór jest też podejrzany o zabójstwo chłopca,
który 30 lat temu został uznany za zmarłego w Valhalli”.
- Nie jest dobrze. Musimy to wycofać. - Co on sobie myśli?
- Trzeba powstrzymać tego dziennikarza. - Pracuje nad tym!
Ludzie! Znalazłem samochód.
Nie parkował pod portem.
Zaparkował przy restauracji, gdzie Þór i Íris byli na kolacji,
- i poszedł za nimi. - Widzisz rejestrację?
- Kamera jest za słaba. - Puść jeszcze raz.
Szara toyota yaris z około 2007 roku, czerwony przedni zderzak i...
zbite światło.
Wrzucę to do bazy.
Policja w Reykjaviku poszukuje szarej toyoty yaris.
Samochód ma czerwony zderzak i był wyprodukowany między 2010 i 2014.
Osoby posiadające informacje o samochodzie
proszone są o kontakt z policją pod numer 444-1000.
Można też przesłać prywatną wiadomość na Facebook policji.
Cześć.
Jesteśmy przy szkole.
PH-850. To nie nasz samochód. Nie ma czerwonego zderzaka.
Chcesz kawy?
Nie, dzięki.
Ja też nie.
Kata.
Okej, zaraz przyjadę.
Ktoś to przejrzał?
WŁASNOŚĆ STEINÞÓRA
SZKIELET W HVALFJÖRÐUR
Cześć, Kristjánie.
Dzięki za przyjazd.
Wejdziesz do środka?
Nie.
Chodzi o test DNA.
To był Tómas?
DNA pobrane z zęba pasuje do tego pobranego ze szkieletu.
Czytałem w Internecie,
że jakiś Steinþór Jónsson jest podejrzany o...
zabicie naszego syna. To prawda?
Nie mogę podać żadnej informacji na ten temat.
Na litość boską.
Niech pani powie, co wie. Muszę...
Musimy się dowiedzieć, co zaszło,
jeśli mamy jakoś żyć dalej.
Musi pani rozumieć...
Przykro mi, ale nie mogę nic powiedzieć.
Ma pani dzieci?
Tak. Mam syna.
Co by pani zrobiła, gdyby pani syn zaginął bez śladu?
Kristjánie, nie mogę...
Racja.
KOŚCIÓŁ BREIÐHOLT
Poznaje pani tego człowieka?
Nie, nie bardzo.
- Macie dużą kongregację? - Tak, ale większość znam z imienia.
Czy to ma związek z tą serią zabójstw?
Wie pani, skąd mógłby wziąć zakładkę z tego kościoła?
Nie, są wszędzie. Stowarzyszenie Dobroczynności je wydrukowało.
Mamy też dużą salę na spotkania AA i tak dalej.
- Spotkania AA? - Tak, właśnie zaraz
- się zakończy jedno. - Rozumiem.
Nie wiem, co mogę powiedzieć. Wie pan, jesteśmy anonimowi.
- Na razie, Baddi. - Pa.
Wiem. Nie proszę o nic, co by naruszało jego zaufanie.
Wręcz przeciwnie, może mu pan pomóc.
Zakładam, że oglądał pan wiadomości.
Steini był dziwny i myślę, że ta sprawa z Valhallą schrzaniła mu życie.
Okej. A wie pan, gdzie mógł się zatrzymać?
Nie, nie znam go tak dobrze.
Ale wiem, że jego przyjaciel mieszka w przyczepie obok stajni w Elliðaárdalur.
- Może to coś pomoże. - Rozumiem.
Arnar.
Gdzie jesteś?
W kościele Breiðholt. Steini chodził tu na spotkania AA.
I co dalej?
Jego sponsor mówił o przyjacielu, który mieszka koło stajni w Elliðaárdalur.
- Sprawdzę to. - Mam przyjechać?
Nie, muszę się gdzieś zatrzymać po drodze.
- Okej, zadzwoń, jak skończysz. - Zadzwonię.
- Na razie. - Kata?
Ktoś zgłosił, że widział szarą yaris z czerwonym zderzakiem w Kópavogur.
- Sprawdzisz to? - To wiarygodna informacja?
Jest czerwony zderzak.
Sprawdzę to.
Dzień dobry, Arnarze.
Przykro mi z powodu ojca. Najszczersze kondolencje.
Nie rób tego siostrze.
Nie psuj jej tej chwili.
Wiesz, że zawsze powitamy cię z powrotem...
w kongregacji.
- Wiesz, co musisz zrobić. - Weź rękę.
- Wszyscy chcemy twojego powrotu. - Zabierz rękę!
Niczego się nie boję.
Jeśli zechcesz wrócić, moje drzwi zawsze będą dla ciebie otwarte.
Ale czcił Jehowę.
A prawdziwa cześć Jehowy
nie dzieli nas, lecz nas łączy.
Uczy nas kochać Jehowę.
Kto uczy ludzi na całym świecie, mężczyzn i kobiet...
jak wierzyć w Jehowę?
My uczymy!
My nauczamy siebie nawzajem, jak służyć Bogu.
Ale czasem tracimy z oczu prawdę i słuszność.
Nigdy jednak nie jest za późno na skruchę...
i wyznanie grzechów.
Dobry Ojciec...
pragnie dla dzieci tego, co najlepsze.
Nasz Ojciec w niebiosach
pragnie, byśmy
żyli w szczęściu przez całą wieczność.
Böðvar był dobrym ojcem,
który kochał swoją córkę i wnuki.
Jehowa...
kocha...
i jest gotów powitać każdego,
kto zechce do niego dołączyć.
Możemy pogadać?
Daj mi tu chwilę posiedzieć. Nikomu nie przeszkadzam.
- Nie przeszkadzasz? - Nie.
Nie. Wstawaj.
- Idziesz z nami. - Nie teraz.
- Puszczaj. - Nie, masz pójść z nami.
- Nie teraz. To pogrzeb mojego ojca. - Wstawaj.
- Puść.
- Wstawaj. - Nie dotykaj mnie!
Dobra, okej.
Hej. Okej.
Okej.
Nie tutaj.
Okej?
Tak. Nie.
Jestem Arnar z Wydziału Śledczego policji w Reykjavíku.
Pewnie wie pan, kogo szukam.
Tak, ale nie widziałem Steinþóra od prawie dwóch tygodni.
A jak zdobędę nakaz przeszukania przyczepy?
Wyluzuj. Nie mam nic do ukrycia.
Miałem zadzwonić, jak zobaczyłem wiadomości, ale...
Tak? A czemu?
Chciałem tylko pomóc.
- Gdzie jest Steinþór? - Nie wiem.
- Gdzie on jest? - Nie mam, kurwa, pojęcia!
Gdzie?
Może jest w starej elektrowni.
Okej.
Okej. Przepraszam.
Dzięki.
Na pewno to szara yaris z czerwonym zderzakiem?
Tak nam się wydaje.
Samochód zniknął, jak tylko pojawiło się ogłoszenie.
Myślicie, że to zabójca?
- Cześć. - Dowiedziałeś się czegoś?
Nie, rozmawiałem z jego przyjacielem ze stajni.
Wspomniał o starej elektrowni.
Sprawdzę to, ale sam nie wiem.
Zaczekaj.
A ty co masz?
Świadek widział szarą toyotę yaris.
Nie stoi na zewnątrz, ale właśnie sprawdzam garaż.
Daj znać, czego się dowiesz.
Na razie.
Z drugiej strony też są okna!
Okej.
- Pomoże mi pan? - A co ja mogę zrobić?
Za asystowanie powinni ludziom płacić.
Jasne, gdyby pan faktycznie asystował.
- Co pani mówi? - Nic.
Co pani zobaczyła? Jest tam samochód?
To ten?
- Proszę zaczekać! - Okej.
- Cześć, Hugrún. - Cześć.
- Znalazłam samochód. Tak. - Super.
Wyślij mi posiłki, natychmiast.
- Zaraz przyjedziemy, ale Kato... - Dobrze. Tak.
Egill przywiózł Káriego na komisariat.
- Co? - Przesłuchują go.
Co...?
- Wiesz czemu? - Nie. Widziałam ich na korytarzu.
Okej, dzięki, że mi powiedziałaś.
- Jesteśmy w drodze. - Okej. Pa.
POSZUKIWANY: STEINÞÓR JÓNSSON
Stara elektrownia! Arnar!
Centrala! Wszystkie dostępne jednostki do starej elektrowni w Elliðaárdalur.
Zagrożone życie policjanta. Natychmiast przyślijcie posiłki!
Arnarze, odbierz telefon.
Odbierz!
Czemu nie odbierasz?
- Steinþórze... - Nie ruszaj się!
Cofnij się!
- Kristján! Odłóż nóż. - Odsuń się od niego!
Nie mam broni.
Kłamcy. Wszyscy nas okłamali.
Powiedzieli nam, że Tómas uciekł.
- Same kłamstwa. Zasłużyli na śmierć. - Masz rację,
ale odłóż nóż, Kristjánie.
Nie ruszaj się!
Tómas powiedział mi, że go tam krzywdzili.
Że krzywdzili tam chłopców.
Nie uwierzyłem mu.
Nie uwierzyłem własnemu synowi.
Ale potem... zobaczyłem zdjęcia w gazecie.
Zapalniczka i naszyjnik. Wszystko się zgadzało.
Zrozumiałem, jaka jest prawda.
Ten śmieć i pozostała trójka musieli zginąć.
Musiałem ich zabić dla Tómasa.
- Morderca! - Kristjánie, nie rób tego!
- Przyznaj się! - Odłóż to!
Jak daleko jest oddział specjalny?
Pospieszcie się!
Jasne, że zaczekam.
- Przyznaj się, draniu! - To nie jest dobry...
Możesz to przerwać, Kristjánie. Spójrz na mnie!
Nie, Kristjánie. Nie rób tego! Odłóż nóż!
Mówi Katrín Gunnarsdóttir. Potrzebuję kodu do sejfu w pojeździe 440.
Szybko! Od tego zależy ludzkie życie.
Masz go?
Dziękuję.
BŁĄD 1
Jeszcze raz.
Jeszcze raz. Dziękuję.
Udało się!
- Odłóż nóż! Kristján! - Przyznaj się, draniu!
- Tak nie można. - Przyznaj się!
Kristjánie, to nie jest dobra droga. Wciąż możesz zawrócić.
- Przyznaj się! - Kristjánie, spójrz na mnie.
Kristján!
Tak nie można robić.
Nie umiem już odróżnić prawdy od kłamstw.
Kristján.
- Tómas zasługuje na sprawiedliwość. - To nie jest sprawiedliwość.
Ta bestia zabiła mi syna.
Musieli za to zapłacić.
Kristjánie, oddaj mi nóż.
- Kristján! Rzuć nóż! - Nie, Katrín!
- Zabiję go! - Nie!
Stój!
Kata!
Okej, spokojnie. Wszystko będzie dobrze.
Kata!
Nie, Kristjánie...
Nie rób tego...
Nie...
Kristjánie, oddaj broń.
Nie rób tego.
Napisy: Joanna Kaniewska